Πόσες φορές την ημέρα στριμωχνόμαστε στο μετρό ή στο τρένο, βυθισμένοι ο καθένας στη σιωπή του, κρυμμένοι πίσω από την οθόνη του κινητού μας; Πόσες φορές στεκόμαστε αμίλητοι στην αποβάθρα περιμένοντας με ανυπομονησία τον επόμενο συρμό, ελπίζοντας ότι δεν θα είναι τόσο γεμάτος, ώστε να χρειαστεί να πάρουμε τον επόμενο; Και πόσο βασανιστικά μπορεί να είναι τα λίγα λεπτά αναμονής σε μια πόλη που μοιάζει να κινείται ατέρμονα; Όταν τελικά επιβιβαστούμε στον συρμό, σπανίως θα χαμογελάσουμε ή θα μιλήσουμε σε κάποιον άγνωστο, ακόμα κι αν τον συναντάμε καθημερινά. Το «μη μιλάς σε αγνώστους» ίσως έχει χαραχτεί βαθιά στη συνείδησή μας. Κι όμως, υπάρχουν στιγμές που η λογοτεχνία μας προτρέπει να φανταστούμε τι θα γινόταν αν ρίχναμε ένα βλέμμα παραπάνω σε αυτούς τους αγνώστους που μας συντροφεύουν στη διαδρομή. Στους «Επιβάτες της αποβάθρας 5» της Clare Pooley, οι άγνωστοι δίπλα μας παύουν να είναι αόρατοι…
Η ιστορία μας ξεκινά με την Αϊόνα Άιβερσον. Η Αϊόνα παίρνει καθημερινά το τρένο από τον ίδιο σταθμό του Λονδίνου για να πάει στη δουλειά της, πάντα παρέα με τον σκύλο της, τη Λούλου. Παρότι θεωρεί πως τα έχει δει όλα στα χρόνια που ταξιδεύει με το τρένο, διατηρεί μια παιδική περιέργεια για τους αγνώστους γύρω της, δίνοντάς τους ακόμη και φανταστικά παρατσούκλια. Γύρω από την ηρωίδα, ο συρμός μετατρέπεται σταδιακά σε ζωντανή σκηνή. Ένας επιβάτης προσπαθεί να κρύψει επιμελώς τις απογοητεύσεις που βιώνει στα επαγγελματικά του, ενώ έχει στήσει τη φαινομενικά τέλεια ζωή του, άλλος παλεύει με το άγχος και τις απαιτήσεις που απορρέουν από το να φροντίζεις τους άλλους στη δουλειά σου, μια έφηβη αντιμετωπίζει δυσκολίες με τους συνομηλίκους της… Και η Αϊόνα βρίσκεται σε μια στιγμή της ζωής της που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε όσα γνώριζε και σε όσα πρέπει να αντιμετωπίσει σε έναν κόσμο που αλλάζει. Ποιος θα είναι εκεί για εκείνη τη στιγμή που όλα καταρρέουν;
Ένα αναπάντεχο περιστατικό θα φέρει κοντά μια ομάδα ανθρώπων που με την πρώτη ματιά δεν έχουν τίποτα κοινό. Θα προσπαθήσουν να…σηκώσουν ο ένας τον άλλον; Θα αλλάξουν τις ζωές τους; Και πού θα τους οδηγήσει η μεταξύ τους σχέση;
Το βιβλίο αυτό το αγάπησα τόσο, που ίσως και να ήταν τελικά η αφορμή για να δημιουργηθεί αυτό το ιστολόγιο. Οι χαρακτήρες του είναι καθημερινοί άνθρωποι, όπως όλοι μας, που προσπαθούν να χαράξουν την πορεία της ζωής τους μέσα από τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα, που πολλές φορές χρειάζονται ένα χέρι να τους τραβήξει από την άλλη μεριά. Την Αϊόνα τη λάτρεψα για τον δυναμισμό της, για την επιθυμία της να επιβληθεί όπως εκείνη ξέρει, όταν ο σύγχρονος τρόπος ζωής φαίνεται να τη βγάζει εκτός παιχνιδιού. Σε όλους τους χαρακτήρες υπάρχει κάτι για να ταυτιστείς. Μέσα από αυτή την ιστορία, η συγγραφέας μάς θυμίζει πως πολύ συχνά οι υποθέσεις που κάνουμε για τους άλλους απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Ότι δεν γνωρίζουμε τι βιώνουν στην καθημερινότητά τους και ότι χρειάζεται χρόνος για να το διαπιστώσουμε. Χρόνος και πραγματικό ενδιαφέρον. Το βιβλίο αυτό αφήνει μια αίσθηση ζεστασιάς και αισιοδοξίας, μέσα από μια αφήγηση που ρέει αβίαστα και περιγραφές που δεν κουράζουν, ενώ δεν λείπουν και οι μικρές ανατροπές.
Αν ψάχνεις για ένα βιβλίο που θα σε κάνει να χαμογελάσεις, να συγκινηθείς και να δεις τους αγνώστους γύρω σου σαν κρυμμένες ιστορίες, οι Επιβάτες της αποβάθρας 5 είναι η τέλεια παρέα για τις επόμενες μέρες σου. Βάλε καφέ, βρες μια άνετη γωνιά και άσε τη μαγεία της καθημερινότητας να σε παρασύρει.
Εσύ; Έχεις τολμήσει ποτέ να ανταλλάξεις μια κουβέντα με έναν άγνωστο στη διάρκεια μιας διαδρομής σου;
Τίτλος: Οι επιβάτες της αποβάθρας 5
Συγγραφέας: Clare Pooley
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Βαθμολογία: ⭐⭐⭐⭐⭐ 5/5